1 - مرحلهء اول ، آغاز نهضت آنان به وسيلهء مردى از قم ، كسى كه حركتش سرآغاز أمر ظهور حضرت مهدى ( عج ) است ؛ چنان كه روايات گوياى اين است كه آغاز نهضت آن حضرت از ناحيهء مشرق زمين است . « 1 » از زمرهء روايات ظهور ، به پا خاستن مردى از قم و ياران وى مىباشد ، از امام كاظم ( ع ) روايت شده است كه فرمود : مردى از قم ، مردم را به سوى خدا دعوت مىكند . افرادى گرد او جمع مىشوند كه قلبهايشان همچون پارههاى آهن ستبر است ، بادهاى تند حوادث ، آنان را نمىلغزاند ، از جنگ خسته نشده و نمىترسند ، اعتماد آنان بر خداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است . « 2 » در روايات ياد شده ، زمان اين پيشامد مشخص و روشن نشده است ، اما مجموعه صفاتى كه در روايات متعدد ديگر ، پيرامون قم و ايران وارد شده است موجب اطمينان اين معناست كه مراد از صفات ياد شده ، امام خمينى ( ره ) و ياران وى مىباشند . 2 - مرحلهء دوم ، ظاهر شدن دو شخصيت مهم از بين ايرانيان به نام « سيد خراسانى » - فرمانده نيروى آن حضرت - و جوان گندمگون به نام « شعيب بن صالح » است كه در نهضت مقدس حضرت مهدى ( عج ) حضور مىيابند . « 3 » بنابراين ايرانيان هم در زمينهسازى قيام حضرت مهدى ( عج ) نقش بسزايى دارند و هم در خود قيام و نهضت آن حضرت . چنان كه پيامبر گرامى اسلام ( ص ) فرمود : « يَخْرُجُ ناسٌ مِنَ الْمَشْرِقِ فَيُوَطِّؤُنَ لِلْمَهْدِىِّ سُلْطانَهُ » « 4 » مردمى از شرق قيام مىكنند و زمينه را براى انقلاب جهانى مهدى ( عج ) فراهم مىسازند . مراد از شرق در اين حديث ، ايران مىباشد ، همانگونه كه در رواياتى كه دربارهء ايرانيان وارد شده است به عناوينى مانند : طرفداران سلمان فارسى ، اهل مشرق زمين ،
انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٧٨
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 60 ، ص 213 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - عصر ظهور ، ص 238 .
( 4 ) - كنز العمال ، حديث 38657 .