پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى (فارسى) — صفحة 159

روحيه داد و ضمن تشويق آنان به ادامه نهضت ، آنان را از نزديك شدن به دستگاه و افراد وابسته و تقاضا از آنان جهت بازگرداندن وى به ايران ، بازداشت و در راستاى گسترش فقه شيعه كتاب « تحرير الوسيله » را تأليف نمود . « 1 » مدت تبعيد حضرت امام در تركيه حدود يك سال طول كشيد و چون حضور امام و تبعيدش در تركيه موجب اعتراض جهانى و نيز مسبّب مشكلات داخلى براى حكومت شاه گرديد . دولت ايران مجبور شد با هجرت امام به نجف موافقت كند و در تاريخ 13 مهر ماه 1344 امام همراه شهيد حاج مصطفى خمينى از تركيه به شهر نجف عراق تبعيد شدند . امام پس از اقامت در نجف اشرف بدون ترس از هياهو و دسيسه‌هاى دشمن ، بر آن شد تا رسالت مقدس خود ، در پاسدارى از اسلام را ادامه دهد . وى در اين راستا علاوه بر تدريس فقه ، به بيدار كردن افكار خفته و افشاى نقشه‌هاى دشمن جهت محو اسلام پرداخت و مسأله ولايت فقيه و حكومت اسلامى را در حوزهء نجف مطرح كرد و مدتها روى آن بحث مستدل و علمى نمود . و طلاب و روحانيون را به تهذيب نفس و مسؤوليتهايى كه در آينده بر دوش آنهاست ، واقف ساخت . « 2 » در جنگ شش روزهء اسرائيل با اعراب كه منجر به اشغال سرزمينهاى اسلامى گرديد ، اطلاعيه‌اى صادر كرد و ضمن دعوت مسلمانان به وحدت ، از آنان خواست رژيم اسرائيل را قلع و قمع كنند و هرگونه رابطه و كمك به اسرائيل را تحريم و مخالفت با اسلام خواند . « 3 » حضرت امام در تمام دوران تبعيد خود در عراق اوضاع كشورهاى اسلامى بويژه اوضاع داخل ايران و مبارزات ملت مسلمان را تعقيب مىكرد و با استمداد از خدا و به دست آوردن اطلاعات لازم ، انقلاب اسلامى را رهبرى مىكرد تا اينكه سرانجام علىرغم پشتيبانى آمريكا و سرسپردگانش از رژيم شاه ، اين رژيم در بهمن 1357 سقوط