يثربى كاشانى فرا گرفت ؛ در درس اخلاق از محضر آيةااللّه حاج ميرزا جواد تبريزى استفاده برد ؛ فلسفه و عرفان را نزد آيةاللّه ميرزا محمّدعلى شاهآبادى و آيةاللّه سيد ابوالحسن قزوينى آموخت و بر اثر استعداد سرشار ، حافظهء قوى ، پشتكار و هوش فوقالعاده ، در مدت كمى به درجهء عالى اجتهاد رسيد و در انواع علوم اسلامى ورزيده شد . « 1 »
آمادگى علمى و روحى براى دفاع از اسلام
پيشواى بزرگ اسلام از همان دوران تحصيل به مشكلات و نابسامانيهاى جامعهء اسلامى مىانديشيد و از طرحهاى ضد اسلامى و مخالفتهايى كه با اين آيين الهى مىشد ، بشدت رنج مىبرد . او در اين فكر بود كه چه بايد كرد ، چگونه مىتوان جامعهء اسلامى را نجات داد ؛ از كجا بايد شروع كرد و چه مقدماتى را بايد فراهم ساخت ؟ سرانجام به اين واقعيت پى برد كه بايد براى آيندهء اسلام ، به دو بال علم و تهذيب نفس ( عمل ) مجهز شد و در يك موقعيت مناسب ، با توكل بر خدا كار را شروع كرد .
او در اين راستا ضمن فراگيرى علوم اسلامى و تخصص در رشتههاى مختلف ، به كسب فضائل اخلاقى ، ملكات فاضله روحى ، تهذيب و تزكيهء نفس نيز پرداخت . در جلسات درس اخلاق مربيان وارسته حضور يافت و با فراگرفتن معارف اسلامى و علوم ربانى ، خود را براى پذيرش مسؤوليتى بزرگ يعنى هدايت و رهبرى آينده مهيا ساخت .
وى از دوران جوانى روحيهء بىاعتنايى به دنيا ، مناجات با خدا ، اخلاص ، شجاعت و دفاع از اسلام را در خود تقويت كرد ، نظم و انظباط رابر زندگى حاكم ساخت و با در نظر گرفتن هدفى عالى و احساس مسؤوليت ، به برنامهريزى اساسى براى مقابله با توطئه دشمنان اسلام پرداخت .
نخستين گام عليه سياست رضاخانى
حوزهء علميه قم با همت والاى آيةاللّه حاج شيخ عبدالكريم حائرى تأسيس شد . اين عالم بزرگ در اندك زمانى توانست فضلا و محصلان جوان و بالياقتى جمع كند و حوزهء
هامش
( 1 ) - آثار الحجه ، ج 2 ، ص 44 .