هنوز چند روز از توطئهء سقيفه و پيامدهاى ناگوار آن نگذشته بود كه حادثهء دردناك ديگرى به وقوع پيوست . حاكمان سقيفه براى ادارهء جامعه نياز به پشتوانهء مالى داشتند و براى تأمين اين نياز ، قريهء فدك رامناسب ديدند . « 1 » فدك از طرف پيامبر به حضرت زهرا عليها السلام « هبه » شده و تحت تصرف آن بانو بود . خليفهء اول دستور اخراج كارگران حضرت زهرا را از فدك صادر كرد و كارگران و عاملان خود را براى ادارهء آن به كار گماشت . حضرت فاطمه عليها السلام براى دادخواهى به خليفه شكايت كرد . خليفه گفت : شما به وراثت ، مدّعى فدك هستيد ، در حالى كه من خودم از پيامبر شنيدم كه فرمود : ما گروه انبيا چيزى به ارث نمى گذاريم . حضرت زهرا ضمن ردّ گفته ابوبكر فرمود : فدك را پدرم به من هبه كرد . خليفه بر خلاف دستور اسلام از او شاهد طلبيد و آن حضرت ، امام على عليه السلام و امّ ايمن را به عنوان شاهد ذكر كرد خليفه گفت : آيا با شهادت مرد و زنى فدك را مىطلبى ؟ ! « 2 » حضرت زهرا عليها السلام كه از اين دادخواهى نتيجه اى حاصل نكرد براى گرفتن حق خود تصميم گرفت فرياد مظلوميت خود را به گوش ديگر مسلمانان برساند . براى اين منظور روانه مسجد پيامبر شد . در محلّى كه