بزرگ زنان صدر اسلام (فارسى) — صفحة 279

او در روز صفين بُردى زبيدى بر تن داشت و سوار بر شترى خاكسترى رنگ ، شلاق در دست ، مردانه فرياد مىكشيد و مى گفت : اى مردم ! از پروردگارتان بترسيد كه زلزلهء قيامت ، حادثهء بسيار بزرگ و واقعهء بسيار سختى خواهد بود . « 1 » خداوند حق را واضح و دليل را آشكار و راه را روشن كرد و شما را در نابينايى و ظلمت رها ننمود . خدا شما را رحمت كند ، به كجا مىرويد ؟ آيا از امير مؤمنان فرار مى كنيد ؟ يا از جمعيت دشمن ؟ از اسلام روى برگردانده ايد ؟ يا دست رد به سينهء حق مىزنيد ؟ آيا كلام حق را شنيديد كه فرمود : ما شما را به طور يقين امتحان مى كنيم تا آنان كه در راه خدا جهاد كرده و صبر مى كنند معلوم نماييم و اخبار و اظهارات شما رابيازماييم ؟ « 2 » سپس سر به سوى آسمان بلند كرد و گفت : خدايا ! صبر تمام شده ، يقين ضعيف گرديده و رغبت دنيا در دل‌ها منتشر شده است . اى كه زمام دلها به دست توست ، اين گروه را بر تقوا جمع كن و قلب‌ها را بر هدايت به هم الفت ده و حق را به اهلش رد كن . خداوند شما را رحمت كند ، به سوى امام عادل ، وصى با وفا ، و صديق اكبر ، روى آوريد و بدانيدكه معاويه ، انتقام بدر و احد و كينه‌هاى جاهليت را دستاويز قرار داده ، تا از بنى عبد شمس خونخواهى كند . ام الخير در ادامهء سخنانش چنين گفت : « با رهبران كفر بستيزيد كه آنها را عهد و سوگند استوارى نيست ، شايد كه از طعن بر اسلام دست بكشند . « 3 »