بزرگ زنان صدر اسلام (فارسى) — صفحة 194

فرموده بود ، بدون كم و كاست ، در آن نوشته شده بود . امام خوله را به خانهء اسماء برد و نگهدارى كرد تا اين‌كه برادرش آمد و امام خوله را از او خواستگارى كرد و به عقد خود در آورد . « 1 » بعضى از اهل سنت ، براى اثبات حقانيت خلافت خليفهء اول و اقرار امام على عليه السلام به خلافت وى ، به اين جريان استناد كرده و گفته اند : چون امام ، خوله راكه از اسيران بود ، قبول كرد ، بدين وسيله خلافت خليفهء اوّل را تصديق كرده است . امّا اين ادعا باطل است ، چون خوله به دليل مسلمان بودن ، هرگز اسير و بنده نبود و عمال حكومت ، او و همراهانش را به ناحق به اسارت گرفته بودند و امام نيز او را به عنوان اسير و بنده تصاحب نكرد ، بلكه پس از خواستگارى بااو ازدواج كرد . سيد مرتضى مى نويسد : خوله در حقيقت اسير نبود و امام على عليه السلام نيز او را به عنوان اسير تصاحب نكرد . او مسلمان و آزاد بود و حضرت على عليه السلام او را از دست حاكمان و قت آزاد كرد و سپس با او ازدواج نمود . « 2 » بعضى از نويسندگان معتقدند كه خوله از اسراى بنى حنيفه نبود ، بلكه وقتى امام على عليه السلام براى سركوبى عمروبن معدى كرب و اطرافيانش كه مرتد شده بودند به يمن رفت ، اين زن را به اسارت گرفت . او از بنى حنيفه بود و بنى زبيد ( اطرافيان عمرو ) در يك غارت او را به اسيرى گرفته بودند . اين زن در سهم امام على عليه السلام قرار گرفت و پيامبر به حضرت على عليه السلام فرمود :