فصل پنجم : همسران امامان عليهم السلام
در اين فصل زندگى بانوانى را بررسى مى كنيم كه به افتخار همسرى با امام معصوم نايل شدهاند . اغلب آنان زنانى مؤمن ، فاضل و وفادار بوده اند ، ولى متأسفانه بعضى از آنها فريب شيطان و عوامل او راخوردند و اين فريب خوردگى مانع شد كه نور هدايت امام در قلبشان بتابد . آنها دنيا طلبى را شعار خود قرار دادند و نام خود را در زمرهء همسران بى وفا ، ثبت كردند . اين كه اين زنان ناصالح ، همسر پيامبران و اوليا شوند و نمونهء شقاوت گردند ، بر ديگران حجت را تمام مىكند تا بدانند كه وصلت با اولياى خدا موجب مصونيت نخواهد شد و اين قرابت و وصلت ، عذاب را از آنان دفع نخواهد كرد و از مشاهدهء آنان عبرت بگيرند و به وصلتها و نسبتهاى اعتبارى دل نبندند و با كسب ايمان و عمل صالح خود را به فوز و فلاح برسانند .
خداوند در قرآن براى عبرت مؤمنان به دو نمونه از اين زنان مثَل زده و مىفرمايد :
« ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْعِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتا هُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قيلَ