تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩

درس سى و دوم شرايط سياسى آغاز امامت حضرت مهدى ( عج )

دوازدهمين پيشواى شيعيان و آخرين جانشين رسول خدا صلى الله عليه و آله در سپيده‌دم نيمهء شعبان ، سال 255 هجرى در سامرّا ديده به جهان گشود . « 1 » نام مباركش نام پيامبر صلى الله عليه و آله و كنيه‌اش كنيه آن حضرت است . روايات زيادى بر اين مطلب تصريح دارد . « 2 » سيره امامان عليهم السلام بر ذكر نكردن نام آن حضرت بود . آنان در مقام ياد ، يا معرفى او به اشاره يا ذكر لقب‌هاى ايشان بسنده و به شيعيان سفارش مىكردند كه از بردن نام آن گرامى خوددارى ورزند . « 3 » اتخاذ اين سياست در ظاهر به منظور حفظ حضرت مهدى ( عج ) از خطر دستيابى دشمنان به وى بود . عثمان بن سعيد در پاسخ كسى كه از نام امام پرسيده بود گفت : از كنجكاوى در اين زمينه بپرهيز ! زيرا نزد عباسيان چنين مطرح شده كه نسل امام عسكرى عليه السلام منقطع شده است . « 4 » پنهان داشتن نام امام زمان ( عج ) و ناآگاهى دولتمردان عباسى از نام آن حضرت ، موجب شد كه آنان در سرگردانى فرو روند و پس از شهادت امام عسكرى عليه السلام بگويند : از آن حضرت فرزندى باقى نمانده است ؛ از اين رو ، اموال امام را تقسيم و برادرش جعفر را به‌عنوان وارث او قلمداد كردند و همين مسأله نقش مهمّى در مصون ماندن حضرت از تعقيب و تعرض جاسوسان داشت . « 5 »

هامش
( 1 ) - ارشاد ، ص 346 .
( 2 ) - ر . ك . كافى ، ج 1 ، ص 514 ؛ اعلام الورى ، ص 418 .
( 3 ) - ر . ك . كمال‌الدين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 318 ؛ منتخب‌الاثر ، ص 226 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 51 ، ص 33 .
( 5 ) - در اينجا اين سؤال مطرح است كه آيا ممنوعيت ذكر نام امام اختصاص به آن دوران تا آغاز غيبت كبرى داشت ، يا اين زمان را هم در برمىگيرد ؟ از روايات براى هر دو شق مىتوان شاهد آورد ؛ بر همين اساس ، هر دو احتمال در ميان فقهاى شيعه طرفدار دارد . شايد جمع بين دو دسته روايات به اين باشد كه بگوييم : در آن دوران حرام بوده ، ولى در اين زمان ، كراهت دارد ( براى آگاهى بيشتر از روايات و نيز نظر فقها رجوع كنيد به بحارالانوار ، ج 51 ، ص 32 ؛ مرآة العقول ، ج 4 ، ص 16 ) .