هشتمين اختر فروزندهء آسمان امامت ، روز پنج‌شنبه ، يازدهم ذيقعده سال 148 هجرى قمرى ، چند روز پس از شهادت جدّش ، امام صادق ( ع ) ، در مدينه چشم به جهان گشود . « 1 » امام صادق ( ع ) پيش از ولادتِ نواده گرامى خود ، بارها از آن حضرت با عنوان « عالم آل محمّد ( ص ) » ياد مىكرد و آرزوى درك وجود او را مىنمود . موسى بن‌جعفر ( ع ) مىفرمايد : از پدرم جعفر بن محمّد بارها مىشنيدم كه به من مىفرمود : همانا عالم آل محمّد ( ص ) در صلب تو قرار دارد و اى كاش من او را درك مىكردم . او همنام اميرمؤمنان ( ع ) است . « 2 » بشارت ولادت با سعادت آن بزرگوار و بيان برخى از ويژگيهاى او از زبان جدّش امام صادق ( ع ) در روايت يزيد بن سليط چنين آمده است : امام صادق ( ع ) را در مسير مكه ديدار كرديم . به حضرتش عرض كردم شما پيشوايان پاك هستيد و از مرگ چاره‌اى نيست . در امر امامت و جانشينى خود سخنى بفرماييد تا به ديگران منتقل كنم . امام صادق ( ع ) فرمود : اينان فرزندان منند و اين ( اشاره به موسىبن‌جعفر ( ع ) ) سرور آنان‌است . . . . در وجود او مزيّت ديگرى وجود دارد كه از همهء آنچه برشمردم برتر است و آن اينكه خداوند از صلب او دادرس و فريادرس و نيز نور و فهم و حكم اين امت را بيرون مىآورد . او بهترين مولود و بهترين آفريده‌اى است كه خداوند به وسيله او خونها را از ريختن حفظ و اختلافات را به صلح تبديل مىكند . . . . « 3 »