فصل دوم : شيوههاى حكومتى اميرمؤمنان عليه السلام
اميرمؤمنان عليه السلام در دوران كوتاه حكومت خود به رغم تنگنظرىها و كارشكنىهاى مخالفان ، موفق شد محور استوارى براى حكومت اسلامى بنا نهد و شيوههاى ويژهاى ارائه كند ؛ شيوههايى كه براى هميشه الگوى حكومتهاى عدل و مساوات بوده و راهنماى سالكان راه حق به سرمنزل رستگارى مىباشد .
شيوههاى حكومتى حضرت على عليه السلام ابعاد گستردهاى دارد كه ما در اينجا تنها به بعضى از آنها در زمينههاى اجتماعى ، اقتصادى و نظامى اشاره مىكنيم :
الف - عدالت اجتماعى
اميرمؤمنان عليه السلام در دوران زمامدارى خود بر اجراى عدالت اجتماعى و قسط اسلامى تأكيد مىورزيد و در اين راه از هيچ كوششى دريغ نمىكرد . وى در سخنى ، يكى از اهداف پذيرش حكومت را مبارزه با شكمبارگى ستمگران و گرسنگى ستمديدگان دانسته است . « 1 » امام عليه السلام در سخنى ديگر ملاك عزيز و ذليل بودن افراد نزد خود را چنين بيان كرد :
هامش
( 1 ) - نهجالبلاغه ، خطبهء 3 ، ص 52 . ( . . . انْ لا يُقارُّوا عَلى كِظَّةِ ظالِمٍ وَلا سَغَبِ مَظْلُومٍ )