همان گونه كه طلا در كوره خالص مىشود . هر كس مىخواهد اين حقيقت را بداند دل خودرا بيازمايد اگر چيزى از محبّت دشمنان ما در قلبش با محبّت ما آميخته است از ما نيست و ما هم از او نيستيم . « 1 » امام زين العابدين ( ع ) اين حقيقت را در قالب دعا بيان فرموده و از خدا مىخواهد كه ميان او و دشمنانش همواره فاصله اندازد : . . . وَ انْ نُسالِمَ مَنْ عادانا ، حاشا مَنْ عُودِىَ فيكَ وَ لَكَ فَانَّهُ الّعَدُوُّ الَّذى لانُواليهِ وَ الْحِزْبُ الَّذى لانُصافيهِ . « 2 » ( خدايا ) به ما توفيق ده تا با هر كس كه با ما دشمنى مىورزد ، راه مسالمت پيش گيريم ، مگر آن دشمنى كه در راه تو و براى تو باشد . زيرا او دشمنى است كه هيچ گاه ما دوستش نمىداريم و حزب و گروهى هستند كه با آنها صلح و سازش نمىكنيم .

مخالفت با عقيده و انديشهء مؤمنان و انكار وحى و لجاجت با حق ، از مظاهر روشن دشمنى كافران و مشركان بامسلمانان است ؛ زيرا آنان ايمان به خدا و عالم غيب را ، كه بزرگ‌ترين افتخار مؤمنان است ، بزرگ‌ترين جرم و گناه مىشمرند و آيين پيامبر ( ص ) را از روى عناد و دشمنى نمىپذيرند ، نه از روى سادگى و جهالت . « 3 » آيا با اين وصف باز هم نبايد از آنان اجتناب كرد ؟