پرندگان دريا نيز ، از طريق همين نشانه‌ها ، شناخته مىشوند . هر پرنده‌اى كه يكى از اين نشانه‌ها را داشته باشد ، حلال‌گوشت است ، گرچه ماهى بخورد . « 1 » اگر پرنده‌اى در حال پرواز بود و نتوانست تشخيصى دهد كه آيا بيشتر ، بالهاى خود را حركت مىدهد ، يا بيشتر ، بالهاى خود را نگه مىدارد ، بايد به نشانه‌هاى ديگر رجوع كند و از طريق آن نشانه‌ها آن را شناسايى كند . « 2 » تخم پرندگان در حلال بودن و حرام بودن تابع خود پرندگان است ؛ يعنى هر پرنده‌اى كه حلال است تخم آن نيز حلال مىباشد و هر پرنده‌اى كه حرام است ، تخم آن نيز حرام است . « 3 »

اگر ماهى فلس‌دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد ، پاك و خوردن آن حلال است و چنانچه در آب بميرد پاك است ، ولى خوردن آن حرام مىباشد . و ماهى بىفلس را اگرچه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد حرام است . « 4 » اگر ماهى از آب بيرون بيفتد ، يا موج آن را بيرون بيندازد ، يا آب فرو رود و ماهى در خشكى بماند ، چنانچه پيش از آنكه بميرد ، با دست يا به وسيلهء ديگر ، كسى آن را بگيرد ، بعد از جان دادن حلال است . « 5 » كسى كه ماهى را صيد مىكند ، لازم نيست مسلمان باشد و در موقع گرفتن ، نام خدا را ببرد . ولى مسلمان بايد بداند كه آن را زنده گرفته‌اند و در خارج آب مرده است . « 6 » ماهى مرده‌اى كه معلوم نيست آن را زنده از آب گرفته‌اند يا مرده ، چنانچه در دست مسلمان باشد ، حلال است و اگر در درست كافر باشد ، اگرچه بگويد آن را زنده گرفته‌ام حرام مىباشد . « 7 »