دلاورمردان ربيعة كوچكتر بود ، با اين حال ربيعيان ، پرچم را به دست او سپردند و اين خود دلالت بر شجاعت ، تدبير و برخوردارى از تاكتيكهاى نظامى وى دارد . زيرا اگر چنين نبود هرگز ربيعيان حاضر نمىشدند با وجود مردانى با تجربه و مسن در قبيلهء خود ، فرد جوانى مانند حضين را فرمانده خود قرار دهند . « 1 » هنگامى كه اميرمؤمنان عليه السلام به حضين مىفرمايد : « اى جوان چرا پرچمت را يك زراع جلو نمىبرى ؟ » حضين بدون هيچ ترس و لكنت زبانى عرض كرد : « به خدا قسم ، عوض يك زراع ده زراع نزديك مىبرم » . حضرت از او سؤال كرد : « پرچمت را به كدام سو مىبرى ؟ » جواب داد : « آن را به سوى شهادت در راه خدا مىبرم . » « 2 »
شجاعت و وفادارى حضين
ابونعامه گويد : « هنگاميكه محمد بن ابىبكر در مصر كشته شد ، ابن عبّاس به منظور ملاقات با اميرمؤمنان ( ع ) از بصره عازم كوفه شد و زياد را به عنوان جانشين خود به ولايت بصره گمارد . در اين هنگام معاويه به منظور برپايى آشوب و فتنه عبداللّه بن عامر حَضْرمى را به بصره فرستاد . زياد ، حضين بن منذر و « مالك بن مِسْمَع » را فرا خواند و به آنها گفت : شما از ياوران ، شيعيان و معتمدين حضرت امير ( ع ) هستيد و همانطور كه مىدانيد معاويه به منظور برپايى آشوب و فتنه ، عبداللّه بن عامر حَضْرمى را به بصره فرستاده است . بنابراين تا رسيدن فرمان على ( ع ) از من دفاع كنيد .
حضين بن منذر به او گفت : البته من از تو دفاع كرده و ياريت خواهم كرد .
ولى مالك بن مِسْمَع كه مقدارى متمايل به بنىاميه بود ، و در جنگ جمل ،
هامش
( 1 ) . اعيان الشيعه ، ج 6 ، ص 196 .
( 2 ) - همان مدرك .