برخى از مورخين نوشتهاند : در جنگ صفين پرچم تمام قبيلهء ربيعة ( چه كوفيان و چه بصريان ) به دست يكى از ربيعيان بصره به نام « خالد بن معمر سدوسى » بود ، سپس بين او و « شفيق بن ثور سدوسى » كه از كوفيان ربيعة و از قوم بكر بن وائل بود بر سر پرچمدارى قبيله ، نزاع در گرفت . پس از چندى اين دو نفر با هم مصالحه كردند و توافق نمودند پرچم را به دست حضين بن منذر و قاشى كه از اهالى بصره بود ، بسپارند و گفتند : « حضين جوانمردى است كه داراى حَسَب و نَسَب اصيل مىباشد ما پرچم را به او مىدهيم تا ببينيم چه پيش مىآيد . » حضين بن منذر در اين هنگام جوانى رشيد بود كه پرچم ربيعة را آهسته بر دوش مىكشيد . « 1 » پرچمدارى و ثبات قدم حضين ، على عليه السلام را به شگفت آورده بود . آن حضرت ، در تجليل از وى ، اشعارى را بدينگونه سرودند :
اين پرچم سياهى كه سايه اش به اهتزاز درآمده ، متعلّق به كيست ؟ كه هر گاه به او گفته مىشود به پيش اى حضين ، او لشكر را به حركت درآورده و به ميدان رزم مىبرد . تا آنها را به حوضهاى شهادت كه مرگ و خون از آنها لبريز است ، برساند . « 2 » حضين بن منذر از نظر محبت و عشق به اميرالمؤمنين ( ع ) در ميان مردم كم نظير بود . او كه در جنگ صفين 34 سال بيش نداشت و از نظر سنّى از بسيارى