سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 234

خود و ولايت عامّه منصوب نموده بود ، دست بيعت به سوى ديگران دراز كنند ، و ديگرى را بر مسند خلافت ببينند . « 1 » اين بود كه وقتى ابوبكر وعمر به نفع خود تبليغ مى كردند ، و سعى داشتند كار را به سود خود تمام كنند ، نخستين كسى كه پرچم مخالفت با آنان را برافراشت ، حباب بن منذر بود . او برخاست و خطاب به انصار چنين گفت : اى گروه انصار ، زمام كار خويش رابه دست خود گيريد ، كه مردم در زير سايهء شما و در پناه شما به سر مى برند ، و هيچكس جرأت مخالفت با شما را ندارد ، و مردم از رأى و نظر شما پيروى مى كنند . شماييد اهل عزت و ثروت و نيرومندى و تسخير ناپذيرى و تجربه و دليرى و كمك رسانى ، مردم نگران عملكرد شما هستند ، با يكديگر اختلاف نكنيد كه رأيتان تباه مىشود ، و كارتان سست مىگردد ، اگراين گروه جز آنچه را كه شنيديد نپذيرفتند ، پس از ما اميرى باشد و از ايشان اميرى . عمر گفت : هيهات ! دو شمشير در يك غلاف جاى نمىگيرد « 2 » ، به خدا سوگند عرب راضى نخواهد شد كه امارت به شما برسد در حالى كه پيامبر از غير شماست ، ولى عرب مخالفتى ندارد كه رياست را به گروهى