وخويشان خود رامىشكست و براى بيوه زن مسلمانى از انصار مىبرد و مىگفت : اينها راهيزم كن وبسوزان . « 1 » على عليه السلام اين داستان را اينچنين بازگو كرده است : « چون در مدينه برزن مسلمانى كه شوهر نداشت وارد شدم ، مىديدم هرشب مردى مىآيد ودرب رامى زند و چيزى به آن زن مىدهد . به همين جهت در وضع او شك كردم . به آن زن گفتم : اى كنيز خدا ! اين مرد كيست كه هرشب درِخانه‌ات را مىزند و چيزى به تو مىدهد وحال اينكه تو يك زن مسلمان هستى و شوهر ندارى ؟ پاسخ داد ؛ او ، سهل‌بن‌حنيف است چون دانست كه من زن بى سرپرستى هستم ، هنگام شب بتهاى قومش رامىشكند و براى من مىآورد و به من مىگويد : اين چوبها راهيمهء آتش كن . » على ( ع ) پيوسته اين خاطره رااز سهل به ياد مىآورد وتعريف مى كرد . « 2 »