ايُّهَا النَّاسُ ، انَّ احَقَّ النَّاسِ بِهذا الْامْرِ اقْواهُم عَلَيْهِ . « 1 » اى مردم ، سزاوارترين اشخاص براى حكومت كسى است كه بدان تواناتر باشد . و امام صادق ( ع ) فرمود : لا يَنْبغى لِلْمُؤمنِ انْ يُذّل نَفْسَه . قيل له و كَيفَ يُذلّ نَفْسَه ؟ قال : يتَعَرّضُ ما لا يُطيق . « 2 » سزاوار نيست مؤمن خودش را ذليل نمايد . از حضرت سؤال شد ، چگونه مؤمن خودش را ذليل مىكند ؟ فرمود : خودش در معرض كارى قرار مىدهد كه توان انجام آن را ندارد .

سعه صدر يكى از ابزارهاى مهمّ مديريت در اسلام است . اگر كسى از اين نعمت الهى بىبهره يا كم بهره باشد ، هرگز نمىتواند رهبرى انسان‌ها را به عهده گيرد . از اين رو ، وقتى حضرت موسى ( ع ) مبعوث به رسالت شد دست به دعا برداشت و از خداوند متعال « شرح صدر » درخواست نمود : « رَبِّ اشْرَح لى صَدرى ؛ » « 3 » پروردگارا ! سينهء مرا گشاده دار . على ( ع ) در اين باره فرمود : « آلةُ الرِّئاسَةِ سِعَةُ الصَّدرِ ؛ » « 4 » ابزار رياست سعهء صدر است . از نمودها و نشانه‌هاى سعه صدر ، حلم و بردبارى ، مقاومت در برابر مشكلات و متانت در شادىها است . « 5 »