به كلى متحوّل ساخت . در انديشه اصيل اسلامى ، حكومت و زمامدارى نه وسيله‌اى براى رسيدن به اهداف شخصى يا گروهى ، كه مسئوليتى سنگين و امانتى گران‌بها است . از اين رو ، حكومت اسلامى به عمران و آبادانى ، « 1 » توزيع عادلانهء ثروت ، « 2 » برقرارى امنيت ، « 3 » گسترش تعليم و تربيت « 4 » و حمايت از اقشار ستمديده و آسيب‌پذير « 5 » توجّهى ويژه دارد . و در كنار آنها ، آرمان‌هاى متعالى و الهى را ناديده نمىگيرد و رشد و تعالى معنوى را در سرلوحهء اهداف خود جاى مىدهد .

از نظر اسلام حكومت ، يك امانت الهى است كه بايد به شايسته‌ترين بندگان خدا سپرده شود . « 6 » قرآن كريم مىفرمايد : انَّ اللَّه يأمُرُكُم انْ تُؤَدُّوا الاماناتِ الى اهْلِها وَاذا حَكَمْتُم بينَ النَّاسِ انْ تَحْكُمُوا بِالْعَدل « 7 » خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانت‌ها [ حكومت‌ها ] را به صاحبانش بدهيد و هنگامى كه ميان مردم داورى مىكنيد ، به عدالت داورى كنيد . و على ( ع ) تربيت شده مكتب وحى به يكى از كارگزارانش نوشت : مبادا گمان كنى حكومتى كه به تو سپرده شده است يك شكار است كه به چنگ افتاده است ؛ خير ! امانتى است كه بر گردنت گذاشته شده است . « 8 »