امام باقر ( ع ) فرمودند : منظور از اولوا الامر در آيهء شريفه ، « ائمه ( ع ) » هستند . « 1 » و آيه ( 55 سوره مائده ) نيز ولايت كسى را كه در حال ركوع صدقه داد ( يعنى على ( ع ) ) قرين ولايت پيامبر ( ص ) قرار مىدهد .

على ( ع ) پس از پيامبر اسلام ( ص ) شايسته‌ترين فرد براى ادارهء جامعهء اسلامى بود . او از نظر فضيلت ، تقوا ، جهاد ، بينش فقهى ، قضايى و ساير صفات عالى انسانى شخصيتى ممتاز بود و احدى بعد از پيامبر ( ص ) هم پايهء او نبود . به دليل همين شايستگىها ، بارها حضرت رسول ( ص ) از طرف خداى متعال او را به عنوان جانشين خود معرّفى كرد . « 2 » از همهء آنها مهم‌ّتر ، جريان « غدير » است كه پيامبر ( ص ) مأمور شد تا پيام مهمّى را به مردم ابلاغ كند : يا ايُّها الرّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ اليك مِنْ رَبِّك فَانْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَه « 3 » اى پيامبر آنچه را كه پروردگارت بر تو نازل كرده به مردم ابلاغ كن كه اگر چنين نكردى رسالت او را ابلاغ نكردى . به همين جهت ، پيامبر ( ص ) به جمعيت حاضر در منطقه « خم » كه بيش از صد هزار نفر بودند دستور توقف دادند و در آن اجتماع بزرگ پيام خداوند متعال را مبنى بر معرّفى على ( ع ) به عنوان رهبر آينده جهان اسلام ابلاغ فرمودند : مَنْ كنتُ مُولاهُ فهذا عَلِىٌّ مولاه اللّهم والِ مَنْ والاهُ و عادِ مَنْ عاداه . « 4 »