زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 266

فهميدم . اى معاويه تو يزيد را چنان توصيف كرده‌اى كه گويا شخصى را مىخواهى معرّفى كنى كه زندگى او بر مردم پوشيده است ، و يا از غايبى خبر مىدهى كه مردم او را نديده‌اند و يا در اين مورد فقط تو علم و اطلاع به‌دست آورده‌اى ! نه ، يزيد آن چنان كه بايد ، خود را نشان داده و باطن خود را آشكار ساخته است . يزيد جوان سگ‌باز و كبوترباز و بلهوسى است كه عمرش با ساز و آواز و خوشگذرانى سپرى مىشود . يزيد را اين گونه معرّفى كن و اين تلاش‌هاى بىثمر را كنار بگذار . گناهانى كه تاكنون دربارهء اين امت بر دوش خود بار كرده‌اى بس است ، كارى نكن كه هنگام ملاقات پروردگار بار گناهانت از اين سنگين‌تر باشد ! تو آنقدر به روش باطل و ستمگرانه خود ادامه دادى و با بيخردى مرتكب ظلم شدى كه كاسه صبر مردم را لبريز نمودى . . . . » « 1 » معاويه كسى را براى خلافت معرّفى كرد كه سراپا غرق در فساد بود . عبدالله بن حنظله غسيل الملائكه بعد از آنكه از سفر شام برگشت به مردم گفت : در شام نماندم زيرا ترسيدم از آسمان سنگ ببارد ! » وى با پسرانش بر عليه يزيد قيام كرد و كشته شد . او درباره مبارزه خودش با يزيد گفت : سوگند به خدا من خروج نكردم مگر اينكه مىترسم از آسمان سنگباران شوم چون يزيد مردى است كه شراب مىنوشد و نماز را رها كرده است . « 2 » معاويه با تعيين جانشين براى خود ، به غصب خلافت اسلامى قانع نشد و آن را به سلطنت تبديل كرد و با احياء سنن جاهلى ، اصول اسلامى و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله را زير پا نهاد . ( اين موضوع در بخش زمينه‌هاى سياسى به‌طور مفصّل بحث خواهد شد ) .