و فى الحديثِ عنِ الحسن فِى رَجُلٍ زَنَى بِامْرَأَةٍ تَزَوَّجَهَا . فَقَالَ : هُوَ أَنْجَسَهَا وَ هُوَ أَحَقُّ بِهَا .
« حسن بصرى دربارهء ازدواج مردى كه با زنى زنا نموده است چنين گفته : او آن زن را ناپاك گردانيده است و او سزاوارتر است از ديگران به آن زن . »
و النَّجِسُ : الدَّنِسُ و داءٌ نَجِسٌ و ناجِسٌ و نَجيسٌ و عَقامٌ : لا يُبْرَأُ منه .
« نجس ، بمعنى پليد است ، بيمارى نجس يعنى بيمارى غير قابل علاج . »
و النَّجْسُ : اتّخاذُ عُوذَةٍ للصَّبىّ . و قد نَجَّسَ له و نَجَّسَه عَوَّذه و النِّجاس : التَّعويذ .
قال ثَعلَب : قُلتُ له ( ابنِ الأعرابىّ ) : المعُوَّذ لِمَ قيل له مُنَجَّسٌ و هو مأخوذٌ مِن النَّجاسَة ؟ فَقال : إنّ لِلعَربِ أفعالًا تخالِفُ مَعانيها ألفاظَها .
يُقال : فلانٌ يَتَنَجَّس ، إذا فَعَل فِعْلًا يَخرُج به مِن النَّجاسَةِ . كما قيلَ :
يَتَأَثَّمُ و يَتَحَرَّجُ و يَتَحَنَّثُ ، إذا فَعَل فِعلًا يَخْرُج به مِن الإثْمِ و الحَرَجِ و الحِنْث .
هامش
[ 1 ]
« نجْس نيز بمعنى حِرز و عَوذه براى كودكان است . و به حرز نِجاس گويند . ثعلب مىگويد : به ابن اعرابى گفتم : چرا به شخصى كه حرز مىبندد ، منَجَّس گويند ، درحاليكه اين عنوان از نجاست مشتق
[ 1 ] - لسان العرب ، ج 6 ، ص 226 .