« آن كسانى كه آيات الهى را كه از كتاب مبين فرو فرستاديم كتمان كنند ، تا در قبال آن بضاعت ناچيزى ( از امور دنيا و اعتباريّات عالم تخيّلات و اهويه نفسانى ) را بدست آورند ؛ بدانند كه آنچه را كه در ازاء اين كتمان و مخفى كارى مىخورند همانا آتش است كه فرو مىبلعند ، و خداوند در روز بازپسين با آنان صحبت نمىنمايد و آنانرا پاك و مطهّر نمىكند ، و براى آنها عذابى بس دشوار و دردناك مهيّا نموده است . اينان افرادى هستند كه گمراهى و سيه روزى را در ازاء هدايت و فلاح و رستگارى ، و عذاب جهنّم را در مقابل غفران و رحمت الهى عوض نمودهاند ، آنگاه چگونه در برابر آتش قهر و غضب ما مىتوانند دوام بياورند و صابر باشند ؟ ! »
همچنين خداى متعال خطاب به آنان كه آنها را از نور هدايت بهرهمند نمود و آيات خود را بر ايشان نازل فرمود ، و از آنان براى بازگو كردن و راهنمايى خلق پيمان گرفت ، و آنان اين عهد و ميثاق را به دست فراموشى سپردند و رحمت و غفران الهى را با متاع اعتبارى دنياى دنىّ معاوضه نمودند و رضاى پروردگار را با ثمن بخس و معاملهاى بس غبنآميز مبادله نمودند مىفرمايد :
« وَ إِذْ أَخَذَ اللَهُ مِيثقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتبَ لَتُبَيّنُنَّهُو لِلنَّاسِ وَ لَاتَكْتُمُونَهُ و فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ »
[ 1 ] .
« زمانيكه خداوند از آن دسته علماء و دانشمندان كه كتاب الهى را در ( توراة و انجيل ) بر ايشان فرو فرستاد پيمان گرفت تا حقائق مدوّنه در آنها را براى مردم بيان كنند و از كتمان آنها خوددارى ورزند ، ولى آنها اين عهد و پيمان را پشت سر انداختند و به آن التفاتى ننمودند و در قبال اين كتمان ، خريدار متاعى بس ناچيز و بىارزش كه عبارت از حُطام دنياست گشتند ؛ پس بد معاملهاى را مرتكب شدند و چه پست و بىمقدار متاعى است كه به چنگ آوردند ! »
هامش
[ 1 ] - سوره آل عمران ( 3 ) آيه 187 .