إن لَم يَجِئكَ [ يَجِبكَ ] البُكاءُ فَتَباكَ فَإن خَرَجَ مِنكَ مِثلُ رَأسِ الذُّبابِ ، فَبَخٍّ بَخٍّ ! [ 1 ]
و سپس به عنوان تنبيه فرموده است : بدان كه گريه و ناله براى پاك شدن گناهان بسيار مفيد است ، لكن با اصرار بر گناه و عدم تصميم بر توبه نتيجهاى ندارد .
قال سيّد العابدين على بن الحسين عليه السّلام :
ولَيسَ الخَوفُ مَن بَكَى و جَرَت دُمُوعُهُ ما لَم يَكُن لَه وَرَعٌ يَحجُزُهُ عَن مَعاصِى اللهِ و إنّما ذَلِكَ خَوفٌ كاذِبٌ . [ 2 ]
و عن النَّبىّ صلّى الله عليه و آله و سلّم :
مَرَّ مُوسَى عَلَيه السَّلامُ بِرَجُلٍ مِن أصحابِهِ و هُوَ ساجِدٌ و انصَرَفَ مِن حاجَتِهِ و هُوَ ساجِدٌ ، فَقالَ عَلَيهِ السَّلام : لَو كانَتْ حاجَتُكَ بِيَدِى لَقَضَيتُها لَكَ ! فَأوحَى اللهُ عَزَّوجَلَّ إلَيهِ : يا موسَى لَو سَجَدَ حَتَّى يَنقَطِعَ عُنُقُهُ ما قَبِلتُهُ ، أو يَتَحَوَّلَ عَما أكرَهُ إلَى ما احِبُّ !
وَ مِن طَرِيقٍ آخَرَ : أنَّ مُوسَى عَلَيهِ السَّلامُ مَرَّ بِرَجُلٍ و هُوَ يَبكِى ثُمَّ رَجَعَ و هُوَ يَبكِى ، فَقالَ : إلَهِى عَبدُكَ يَبكِى مِن مَخافَتِكَ ! قالَ اللهُ تَعالَى : يا مُوسَى لَو بَكَى حَتَّى نَزَلَ دِماغُهُ مَعَ دُمُوعِ عَينَيهِ لَم أغفِرْ لَهُ و هُوَ يُحِبُّ الدُّنيا ! إلى آخر ما ذكره فى العدّة . [ 3 ]
هامش
1 - عدّة الداعى ، ص 160 .
2 - [ امام سجّاد عليه السّلام فرمودند : ترس از خدا اين نيست كه شخص بگريد و اشكش سرازير شود تا وقتى كه داراى تقوى و ورع از معصيتها و محرّمات خدا نباشد بلكه اين ترس يك ترس دروغين است . مترجم ]
3 - عدّة الداعى ، ص 163 : [ و از پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم نقل شده است : حضرت موسى عليه السّلام به يكى از اصحاب خود عبور كرد ديد او در حال سجده است و وقتى كه حاجتش را انجام داد در مراجعت ديد هنوز آن شخص در سجده است ، پس به آن شخص گفت : اگر حاجتت به دست من بود تا به حال برآورده كرده بودم . در اين حال خداوند به موسى وحى فرستاد : اى موسى اگر آنقدر گريه كند تا مغز سرش با چشمانش خارج شود حاجت او را برآورده نخواهم كرد زيرا او دنيا را دوست مىدارد . . . . مترجم ]