باينكه به سجده در آوردى ملائكه خود را براى او و آنچه از علوم خود از ملائكه پنهان داشتى بر وى آموختى ( چنان كه قرآن كريم فرمايد
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ
الخ )
در باره او قدرت نمائى كردى و خواسته خود را تمام نمودى و به آنچه در وى پنهان فرموده بودى تو را به دو خواند پس او را اجابت نموده قبول فرمودى ( كه اشاره به ترك اولاى آدم و خروجش از بهشت و خواندن او خدا را بمحمد و على و فاطمه و حسن و حسين و قبول توبهاش مىباشد . )
پس چون خواستى انتقال دهى نور محمد را از پشت آدم جفتى براى او خلق نمودى كه حوا باشد و بين اين دو دوستى قرار دادى پس بازگرداندى اين نور را از بين اين دو نفر بسوى شيث آن فردى كه براى