ذكر و ياد حق بازداشتى و شيطان ذليلكننده انسان است
سپس فرمود ذكرى كه از ياد رفته و او را از دست دادند منم و راهى كه از آن برگشتهاند راه منست و ايمان و گرايشى كه نسبت بوى كافر شدند منم و قرآنى كه از او دورى جستند و دينى كه او را تكذيب نمودند و راهى كه از آن برگشتند قرآن و دين و راه من است چنانچه چريدند در علفهاى چيده شده و فريب خوردند در امرى كه تمام شد و بر آنها گذشت خود را در پرتگاههائى از آتش قرار دادند و ببدترين صورت وارد شدند و به پستترين فرودگاه داخل گشتند و بخواركنندهترين منازل قدم گذاشتند و بفرياد و ناله بلند يك ديگر را لعنت كردند و گريبانگير پشيمانى و حسرت شدند آسايشى بر ايشان نباشد و از عذابشان وسعتى و چارهاى نباشد اين مردم همواره در ستايش بتها بودند و خدمتگزاران خدايان باطل و طاغوتهاى زمان بودهاند چنان كه عبادت آنها را بر خود نهاده .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص١٧٨