بزرگوار شد كه در ذات خدا انديشيد زنديق شد ( زنديق كسى را گويند كه قائل بدينى و شريعتى نباشد و امور را نسبت بدهر و طبيعت دهد پس كسى كه در ذات خداوندى انديشه كند جز حيرت و سرگردانى او را نصيب و بهرهاى نباشد بناچار منكر صانع گردد يا خدائى بعقل خود تصور نمايد )
كسى كه در امرى پر اظهار كرد بدان معروف شود كه بسيار شوخى كرد سبك گردد و هر كه زياد خنديد هيبت او برود هر كس ادب ندارد آبرو ندارد راستى بهترين كارها حفظ آبروست به صرف مال هر كه با نادان نشيند خردمند نيست و هر كه با نادان نشيند آماده قيل و قال و گفتگو و جنجال باشد از مرگ رها نشود توانگر بمال و ثروتش و نه فقير براى ندارى و بىنوائيش اى مردم اگر مرگ قابل خريد بود كريم شهرت يافته بكرم و لئيم شناخته شده بحرص و آز او را مىخريدند اى مردم براى دلها گواهان و شواهديست كه ميكشانند نفس
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 162
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص١٦٢