قرار داشتيم و به تقديس پروردگار مشغول بوديم ، خدا از آن دو عمود نور ، دو نطفهء سفيد و نورانى آفريد و آن دو را بهم آميخته در صلبهاى برازنده و رحمهاى پاك قرار داد تا آنكه نصف آن در صلب عبد اللَّه و نصف ديگر در صلب ابى طالب واقع شد چنانچه پروردگار فرموده است :
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً
يا على تو از من و من از توام ، گوشت تو گوشت من است و خون تو خون من ، تو بعد از من واسطه بين خدا و مردم خواهى بود ، آن كس كه منكر ولايت تو گردد از خدا منقطع شده ، يا على خدا شناخته نمىشود مگر به سبب تو و من ، هر كس ولايت تو را انكار كند ربوبيّت الهى را انكار نموده ، يا على تو بعد از من در كرهء خاك ، پرچم ارشاد خدائى و در صحنهء قيامت ركن ركين الهى ميباشى ، آن كس كه به سايهء تو پناه آورد رستگار شود ، زيرا كه محاسبهء مردم در نزد تو انجام مىگيرد و بازگشت همهء خلايق بسوى تو است ، ميزان سنجش اعمال ميزان تو است آن كس كه تو را پشتيبان بگزيند نجات يابد و هر كس از تو تخلّف كند هلاك شود ، خدايا گواه باش كه من رسالت خود را تبليغ نمودم *