در دربار الهى پرهيزگارترين شما است ،
هيچ عربى بر عجم برترى ندارد مگر به سبب تقوى ، بدانيد : افراد حاضر به غائبين برسانند ، اى مردم خدا براى هر وارثى سهمش را از ميراث تقسيم فرمود و هيچ فردى حق ندارد بيش از ثلث مالش براى خود وصيّت كند ، هر فرزند در هر خانوادهاى كه متولّد گردد بدان متعلّق است و فرد زناكار بايد سنگسار شود ، هر كس خود را به غير پدرش نسبت دهد مانند غلامى كه خود را به غير مولايش بپيوندد ملعون است و توبهاش پذيرفته نيست « 1 » * پس از اينكه پيغمبر ص از سخنرانى خود فارغ شد به بلال امر فرمود اذان بگويد ، پس از نماز بر ناقهء خود نشست و اين كلمات را تكرار فرمود .
هامش
( 1 ) مادر « زياد » سميّة همسر عبيد بود ، چون زنى زناكار بود ، پدر زياد معلوم نبود كيست ، لذا او را « زياد بن ابيه » « زياد پسر پدرش » ميگفتند بعد معاويه بر حسب يك سلسلهء مصالح سياسى ثابت كرد كه پدر او با مادر زياد زنا كرده و زياد پسر ابى سفيان است و معروف شد به « زياد بن ابى سفيان » .