تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 561

مساهمون:

ص٥٦١

45 / 13 گوناگون

قرآن " بگو : " من ، فقط به شما يك اندرز مىدهم كه : دو تا دو تا و به تنهايى ، براى خدا به پا خيزيد . سپس بينديشيد كه رفيق شما ، هيچ گونه ديوانگىاى ندارد . او براى شما ، درباره عذاب سختى كه در پيش است ، جز هشداردهنده‌اى [ بيش ] نيست " " . حديث 12000 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چه شده است كه مىبينم دنيادوستى ، بر بسيارى از مردم ، چيره آمده است ، تا جايى كه گويى مرگ در اين دنيا ، براى غير آنان رقم خورده است ؟ ! . . . آيا به جاى ماندگانشان ، از رفتگانشان ، پند نمىگيرند ؟ ! اينان ، نمىدانند و همه اندرزهاى كتاب خدا را از ياد برده‌اند و از شرّ هر فرجام بدى ، آسوده‌خاطرند ! 12001 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : در دنيا ، چنان باش كه گويى غريبه‌اى يا ره گذرى هستى . خودت را در شمارِ مُردگان بينگار و چون صبحِ خويش را آغاز كردى ، وعده شب به خود مده و چون شب كردى ، وعده صبح به خويشتن مده . از دوران تن‌درستىات ، براى هنگام بيمارىات [ بهره ] بر گير ، و از جوانىات براى پيرىات ، و از زندگىات براى مرگت ؛ زيرا نمىدانى فردا ، چه نام خواهى گرفت [ مُرده يا زنده ، دوزخى يا بهشتى ] . 12002 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اى مردم ! گويى مرگ در اين دنيا ، براى غيرِ ما رقم خورده و انگار ، حق در آن ، بر غيرِ ما واجب گشته است و گويى مُردگانى كه تشييع مىشوند ، مسافرانى هستند كه به زودى به سوى ما برمىگردند . خانه‌هاى آنها ، گورهايشان است و ميراث آنان را چنان مىخوريم كه‌گويى پس از آنها جاودانه‌ايم . از هر بلاى سخت و بنيادكَنى ، خود را ايمن مىپنداريم و هر اندرزى را از ياد برده‌ايم . خوشا به حال