تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 541

مساهمون:

ص٥٤١
اى ابو ذر ! از غناى خدا بىنيازى بجوى ، كه خدا بىنيازت مىكند " . گفتم : آن چگونه است ، اى پيامبر خدا ؟ فرمود : " سپيده‌دم روز و تاريكى شب . هر كس به آنچه خداوند روزىاش كرده ، قناعت كند ، بىنيازترينِ مردم است . اى ابو ذر ! خداوند عز و جل مىفرمايد : " چنين نيست كه من ، تنها سخن حكيم را بپذيرم ؛ بلكه به توجّه و خواست او نگاه مىكنم . اگر توجّه و خواستش در چيزى بود كه من دوست دارم و به آن راضىام ، سكوت او را ستايشم و ذكر و متانت قرار مىدهم ، هرچند سخنى نگويد " . اى ابو ذر ! خداوند عز و جل به چهره و دارايى و گفتارتان نگاه نمىكند ؛ بلكه به دل‌ها و كردارهاى شما نگاه مىكند . اى ابو ذر ! پرواپيشگى ، اين جاست . پرواپيشگى ، اين جاست " و به سينه‌اش اشاره كرد . " اى ابو ذر ! چهار چيز است كه جز مؤمن ، آنها را به دست نمىآورد : خاموشى كه سرآغاز عبادت است ، و فروتنى براى خداى متعال ، و ياد خداى متعال در هر حال ، و كمىِ دارايى . اى ابو ذر ! به تحصيل حَسَنه ، همّت بگمار ، اگر چه آن را به انجام نرسانى ، تا از غفلت‌زدگان نباشى . اى ابو ذر ! اگر كسى عهده‌دار بين ران‌ها و بين دو چانه‌اش شود ، وارد بهشت مىشود " . گفتم : اى پيامبر خدا ! ما به خاطر آنچه زبان‌هايمان بازگو مىكند ، مؤاخذه مىشويم ؟ فرمود : " اى ابو ذر ! آيا مردم را جز محصول زبانشان به بينى در آتش مىافكند ؟ تو تا زمانى كه خاموشى ، همواره در سلامتى ، و هر گاه حرف مىزنى ، خداوند به سود و يا به زيان تو مىنويسد . اى ابو ذر ! مردى كه در مجلسى حرفى مىزند تا ديگران را بخندانَد ، در دوزخى در افكنده مىشود كه ميان آسمان و زمين است .