تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 439

مساهمون:

ص٤٣٩

فصل چهل و چهارم ميهن

44 / 1 ميهن دوستى

11973 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله خطاب به مكّه ، در حالى كه سوار بر ناقه خود در حَزوَره ايستاده بود : به خدا كه تو بهترين زمين خدا هستى و محبوب‌ترين زمين خدا نزد خدايى ، و اگر مرا از تو بيرون نمىكردند ، من به پاى خود ، بيرون نمىرفتم . 11974 . تنبيه الخواطر : ابان بن سعيد [ از مكّه ] بر پيامبر خدا ، وارد شد . ايشان فرمود : " اى ابان ! وقتى كه آمدى ، مكّيان چگونه بودند ؟ " . گفت : وقتى آمدم ، باران بسيارى بر آنان باريده بود و بوته‌هاى علف مكّه و برگ علف‌هاى يَزْبُن ، « 1 » سبز شده بودند . [ با شنيدن اين سخنان ، ] چشمان پيامبر خدا و اصحاب ايشان ، پُر از اشك شد .
هامش
( 1 ) . يَزبن ، گياهى خاردار است كه آن را براى ايجاد مانع در پيرامون خيمه استفاده مىكرده‌اند .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 439 | محمد الريشهري