تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
11850 . سنن ابن ماجة به نقل از ابو موسى : پيامبر خدا ، كسى را كه ميان مادر و فرزندش جدايى افكند ، نفرين نمود . 11851 . سنن أبى داوود به نقل از حسان بن ابراهيم : پيامبر خدا ، كسى را كه درخت سدر را قطع كند ، نفرين كرد . 11852 . امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، ده نفر را نفرين فرمود : رِباخوار و ربا دهنده و گواهان بر [ دادن و سِتاندن ] رِبا و ثبت‌كننده رِبا ، زن خالكوب و زنى كه براى آرايش خود ، به خالكوب مراجعه كند ، كسى كه از دادن زكاتْ خوددارى ورزد ، محلّل « 1 » و كسى كه محلّل بگيرد . « 2 » 11853 . امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، مُحلّل و محلّل‌گيرنده را نفرين كرد . 11854 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : " نفرين خدا بر مُحلّل و كسى كه محلّل مىگيرد ، و بر كسى كه خود را به غيرِ مولايش نسبت دهد ، و بر كسى كه براى خود ، نَسَب نامعلومى مدّعى شود ، و بر مردانِ زن‌نما و زنانِ مردنما ، و بر كسى كه در اسلام ، حادثه‌اى ( بدعتى ) پديد آورد يا حادثه‌آفرينى را پناه دهد و بر كسى كه غيرِ قاتل خود را بكُشد يا كسى را بزند كه او را نزده است ، و بر كسى كه پدر و مادر خود را نفرين كند " . مردى گفت : اى پيامبر خدا ! آيا كسى پيدا مىشود كه والدين خود را لعنت كند ؟ فرمود : " آرى . [ كسى كه ] پدر و مادر مردم را نفرين مىكند و آنها متقابلًا والدين او را نفرين مىكنند " . 11855 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، نفرين نمود كسى را كه به شرمگاه زنِ نامحرم بنگرد ، و [ نيز ] مردى را كه به زنِ برادرِ [ دينى ] خود خيانت ورزد ، و [ نيز ] مردى را كه مردم براى فهم دين خود به او نياز پيدا كنند و او از آنان ، رشوه [ و مزد ] طلب كند . 11856 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : " من ، هفت گروه را نفرين كرده‌ام كه خدا و هر پيامبرِ مستجاب‌الدعوه‌اى پيش از من نيز آنها را نفرين كرده‌اند " . گفته شد : آنها كيستند ، اى پيامبر خدا ؟ فرمود : " كسى كه به كتاب خدا بيفزايد ؛ كسى كه تقدير خدا را دروغ بداند ؛ كسى كه با سنّت ( روش ) من ، مخالفت ورزد ؛ كسى كه درباره عترتم آنچه را كه خداوندْ حرام كرده است ، حلال
هامش
( 1 ) . محلّل ، مردى را مىگويند كه با ازدواج و نزديكى با زن سه‌طلاقه‌شده ، راه را براى ازدواج مجدّدِ زن با همسر قبلىاش ، فراهم مىكند . ( 2 ) . مقصود ، كسى است كه پس از سه طلاقه كردن همسر خود ، براى اين كه همسرش دوباره بر او حلال شود ، محلّل بگيرد و با او شرط كند كه پس از نزديكى با همسر مطلّقه‌اش ، وى را طلاق دهد . م .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 367 | محمد الريشهري