21 / 2 مصيبت مرگ فرزند
11608 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه در داغ سه فرزند خود ، سوگوار شود و [ اجر ] مرگ آنها را به حساب خداوند عز و جل بگذارد ، بهشت بر او واجب مىگردد .
11609 . مسكّن الفؤاد به نقل از قَبِيصَة بن برمه : نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله نشسته بودم كه زنى آمد و از مرگ فرزندانش شكوه كرد و گفت : اى پيامبر خدا ! از خدا براى من ، طلبِ فرزند كن .
پيامبر خدا به او فرمود : " چند فرزند از تو مُرده است ؟ " .
گفت : سه تا .
فرمود : " تو در برابر آتش ، حصار محكمى بر گِرد خود كشيدهاى " .
21 / 3 ادب مصيبتْديده
11610 . الأمالى ، طوسى به نقل از عايشه : هنگامى كه ابراهيم ( پسر پيامبر خدا ) در گذشت ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله چندان گريست كه اشكهايش بر محاسنش جارى گشت . گفته شد : اى پيامبر خدا ! شما از گريستن نهى مىكنى و خود مىگِريى ؟ ! فرمود : " اين ، گريه نيست ؛ بلكه رحم است ، و هر كه رحم نكند ، به او رحم نمىشود " .
11611 . بحار الأنوار به نقل از جابر بن عبد اللّه : پيامبر خدا ، دست عبد الرحمان بن عوف را گرفت و نزد ابراهيم آمد كه در حال جان دادن بود . پس او را در دامن خود گذاشت و فرمود : " فرزند عزيزم ! در برابر خواست خدا ، كارى از من ساخته نيست " و از چشمانش ، اشك سرازير شد .
عبد الرحمان گفت : اى پيامبر خدا ! گريه مىكنى ؟ مگر شما خود از گريستن نهى نفرمودى ؟ پيامبر خدا فرمود : " من ، از نوحه كردن نهى كردم ؛ از دو صداى احمقانه و زشت : صدايى به هنگام خوشى يعنى لهو و لعب و ساز و آواز شيطانى ، و صدايى به هنگام مصيبت يعنى خراشيدن چهره و دريدن گريبان و فرياد شيطانى ؛ امّا اين گريه من ، از سرِ رحم و دلسوزى است و كسى كه رحم نكند ، به او رحم نمىشود . اگر نبود كه مرگ ، حقّ است و وعدهاى است تخلّفناپذير و راه خداست كه بايد رفت و [ به ناچار ] بازماندگانِ ما به رفتگانمان