تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
زراندوخته‌هاى خود ، آنها را در زمين ، پنهان مىكرده‌اند . آنچه اكنون بر ما آشكار مىشود ، تنها بخشى از آن زراندوخته‌هاست . شايد به همين جهت بوده كه برخى گمان كرده‌اند كه زراندوخته بايد به شكل مدفون باشد ؛ امّا با بررسى آنچه بدان اشاره شد ، در مىيابيم كه چنين خصوصيتى لازم نيست .

زراندوزى ، در قرآن

در قرآن كريم آمده است : "
وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ
. . . . « 1 » و آنان كه زر و سيم را مىاندوزند . . . " . در اين آيه ، مالِ اندوخته شده به طور مطلق در نظر است و زر و سيم از لحاظ غلبه ذكر شده است ، همچون اين آيه : "
وَ رَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ
. « 2 » و دخترانِ زنانتان كه در كنار شما پرورش يافته‌اند " . در اين جا نيز مراد ، تنها دخترانى نيستند كه در خانه شوهر دوم پرورش يافته‌اند ؛ بلكه اين دستور ، دختران پرورش نيافته در خانه وى را نيز شامل مىشود و اين قيد ، به لحاظ آن است كه غالبا آن دختران ، در خانه پدر خوانده خود ، پرورش مىيابند . علّت ذكر زر و سيم در آيه ، آن است كه غالبا از اين دو براى مال‌اندوزى استفاده مىشده است . مشاهدات تاريخى نيز اين را تأييد مىكنند . جمله "
وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ
؛ و آن را در راه خدا انفاق نمىكنند " در ادامه همان آيه ، و نيز جمله "
هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ
؛ اين ، همان است كه براى خود مىاندوختيد " ، و همچنين حكمت نهفته در تحريم زراندوزى ، همگى نشان مىدهند كه مراد از " كنز " در قرآن ،
هامش
( 1 ) . توبه : آيه 34 . ( 2 ) . نساء : آيه 23 .