تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
شما از چهار خصلت ، بىنياز نيستيد : دو خصلت كه خدا را با آنها راضى مىكنيد ، و دو خصلت كه از آن دو ، بىنياز نيستيد . آن دو خصلتى كه خدا را با آنها راضى مىكنيد ، شهادت به اين است كه : معبودى جز خداوند نيست و من ، فرستاده خدايم ، و دو خصلتى كه از آن بىنياز نيستيد ، [ اين است كه ] از خداوند ، نيازهايتان و بهشت را بطلبيد و از خداوند ، عافيت بخواهيد و از آتش به خداوند ، پناه ببريد " . 8561 . دعائم الإسلام : در آخرين روز شعبان ، پيامبر خدا براى مردم خطبه خواند و فرمود : " اى مردم ! ماهى بزرگ بر شما سايه افكنده است ؛ ماهى مبارك ، ماهى كه در آن ، شبى است كه عمل در آن ، بهتر از عمل در هزار ماه است . هر كس با كارى نيك از كارهاى نيكْ در آن به خداوندْ تقرّب بجويد ، گويا واجبى را در ماه‌هاى ديگر ادا كرده است ، و هر كس واجبى را در آن انجام دهد ، همچون كسى است كه هفتاد واجب را در ماه‌هاى ديگر انجام داده است . و آن ، ماه شكيبايى است و پاداش شكيبايى ، بهشت است . ماه مواسات ( همدردى با ديگران ) است و ماهى است كه روزىِ مؤمن در آن افزوده مىشود . هر كس روزه‌دارى را در آن افطارى دهد ، پاداشش آمرزش گناهانش و آزادىاش از آتش است و به اندازه او ( روزه‌دار ) ، پاداش دارد ، بى آن كه از اجر او چيزى كاسته شود " . برخى گفتند : اى پيامبر خدا ! همه ما آن اندازه چيز نداريم كه روزه‌دارى را افطارى دهيم . فرمود : " خداوند ، اين پاداش را به كسى مىدهد كه روزه‌دارى را به اندازه جرعه‌اى شير يا دانه‌اى خرما و يا جرعه‌اى آب ، افطارى دهد . و هر كس روزه‌دارى را سير كند ، خداوند ، او را از حوض من ، چنان سيراب مىكند كه پس از آن ، هرگز تشنه نمىگردد . اين ، ماهى است كه آغازش رحمت ، ميانش آمرزش و پايانش آزادى از آتش است . هر كه در اين ماه بر برده خود آسان بگيرد ، خداوند ، او را مىآمرزد و از آتش ، آزادش مىكند . در اين ماه ، چهار كار را فراوان انجام دهيد ، كه با دو كار ، پروردگارتان