تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
پروردگار بر خلق اويى و امين او در رازش و جانشين او ميان بندگانش " . 8560 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، در آخرين جمعه شعبان ، خطبه خواند . خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود : " اى مردم ! ماهى بر شما سايه افكنده كه در آن ، شبى است بهتر از هزار ماه و آن ، ماه رمضان است . خداوند ، روزه‌اش را واجب ساخته و نماز در شبش را مستحب قرار داده است . پس هر كس يك شب در آن ، نماز مستحب بخواند ، گويا هفتاد شبْ نماز مستحب در ماه‌هاى ديگر خوانده است و [ خداوند ] براى كسى كه در آن ، كار نيك مستحبّى از كارهاى نيك انجام دهد ، پاداشى همچون پاداش كسى قرار داده كه واجبى از واجبات خداوند متعال را انجام داده است و هر كس در آن ، واجبى از واجبات خداوند متعال را ادا كند ، همچون كسى خواهد بود كه در ماه‌هاى ديگر ، هفتاد واجب از واجبات خداوند متعال را انجام داده است . اين ماه ، ماه شكيبايى است و پاداش شكيبايى ، بهشت است . اين ماه ، ماه مواسات ( همدردى با ديگران در نيازها ) است و ماهى است كه در آن ، خداوند ، روزىِ مؤمن را مىافزايد . هر كس مؤمنِ روزه‌دارى را در آن افطارى دهد ، نزد خداوند ، [ پاداش ] آزاد كردن يك بنده و آمرزش گناهان گذشته‌اش را دارد " . گفتند : اى پيامبر خدا ! همه ما توان افطارى دادن به يك روزه‌دار را نداريم . فرمود : " خداوند ، كريم است . اين ثواب را به كسى نيز مىدهد كه براى افطارى دادن ، جز بر جرعه‌اى شير يا جرعه‌اى آب و يا چند خرما قدرت ندارد و بيش از اين را نمىتواند . هر كس در اين ماه بر برده خويش سبُك بگيرد ، خداوند هم حساب او را سبُك مىگيرد . ماه رمضان ، ماهى است كه آغازش رحمت ، ميانش آمرزش ، و پايانش اجابت و آزادى از آتش دوزخ است .