پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " آن گاه ، دست او را مىگيرم و وى را به سوى صراط مىبرم . صراط را لغزنده مىيابم ، به گونهاى كه پاى خطاكاران بر آن استوار نمىمانَد . [ آن جا نيز ] دست او را مىگيرم .
مأمور صراط به من مىگويد : اى پيامبر خدا ! اين كيست ؟ مىگويم : فلانى است ، از امّت من . در دنيا به خاطر رسيدن به شفاعتم ، ماه مرا روزه گرفته است و به خاطر رسيدن به وعده پروردگارش ، ماه خدا را روزه داشته است .
پس با عفو خداوند ، از صراط مىگذرد تا آن كه به درِ دو بهشت مىرسد .
من مىخواهم تا درِ بهشت را براى او بگشايند . رضوان ( نگهبان بهشت ) مىگويد : ما فرمان يافتهايم كه بهشت را براى تو و براى امّت تو بگشاييم " .
سپس امير مؤمنان عليه السلام فرمود : " ماه پيامبر خدا را روزه بگيريد تا شفيعِ شما باشد و ماه خدا را روزه بگيريد تا از شرابِ ناب و سر به مُهرِ بهشتى بنوشيد " .
8558 . مصباح الشريعة در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است : پيامبر خدا فرمود : " خداى متعال فرموده است : روزه ، براى من است و خود من ، پاداش آن را مىدهم " .
روزه ، هواى نفْس و شهوت طبع را مىميرانَد و در آن ، زندگى دل ، پاكى اعضا ، آبادى ظاهر و باطن ، سپاسگزارى نعمتها ، نيكى به فقيران و فزونى ناليدن و خشوع و گريه است . روزه ، ريسمان پناهندگى به خدا و مايه شكستن شهوت ، سبُك شدن حساب و چند برابر شدن حَسَنات است و در آن ، بهرههايى بىشمار است و آنچه از فوايدش ياد كرديم ، براى آن كه خِرد ورزد و توفيق عمل يابد ، بس است .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 83
مساهمون: محمد الريشهري
ص٨٣