تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 446

مساهمون:

ص٤٤٦

تحقيقى درباره مراسم برائت از مشركان

يكى از واجبات سياسى حج ، از ديدگاه امام خمينى قدس‌سره اعلان برائت از مشركان است . براى آشنا شدن با مبانىِ اين نظريه و نقش اداى اين فريضه مهم در پيشبرد اهداف و آرمان‌هاى اسلام در جهان امروز ، بايد چند مسئله بررسى شود :

1 . معناى شرك و مشرك

شرك ، ضدّ توحيد و به معناى اعتقاد به قدرت‌هاى موهوم است . موحّد ، حقيقت‌ْپرست و يكتاپرست است و مشرك ، موهوم‌ْپرست و مطيع قدرت‌هاى خيالى و پندارى است . قدرت‌هاى موهومى كه مورد پرستش مشركان قرار مىگيرند ، به سه دسته تقسيم مىشوند و به تعبير ديگر ، در جهان‌بينى شرك و مشركان ، سه نوع بُت وجود دارد : بُت نفس ، بُت جماد ، و بُت قدرت‌هاى طاغوتى . قدرت موهوم ، گاه بُت نفس امّاره است ، چنان كه در قرآن كريم ، بدان چنين اشاره شده : "
مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ *
. « 1 » آيا آن كس را ديدى كه هواى نفس خود را به خدايى گرفته بود ؟ " . گاه ، بت‌هايى است كه از جمادات ساخته شده‌اند ( مانند " لات " و " هُبَل " كه
هامش
( 1 ) فرقان : آيه 43 ، جاثيه : آيه 23 .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 446 | محمد الريشهري