مردم ، ساكت شدند . آن گاه ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " اى مردم ! جبرئيل ، هماينك نزد من آمد و از جانب پروردگارم به من سلام رساند و گفت : همانا خداوند عز و جل اهل عرفات و اهل مَشعَر را آمرزيد و بدهكارىهاى آنان را تضمين نمود " . « 1 »
عمر ، برخاست و گفت : اى پيامبر خدا ! آيا اين ، ويژه ماست ؟ فرمود : " اين ، براى شما و همه كسانى است كه پس از شما تا قيامت مىآيند " .
8928 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ مسلمانى نيست كه غروب عرفه ، در موقف عرفات ، رو به قبله وقوف كند و صد بار بگويد : " معبودى جز خدا نيست ، كه يكتا و بىشريك است . فرمانروايى و ستايش ، از آنِ اوست و او بر هر چيزى تواناست " ، سپس صد بار [ سوره ] " قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ " را بخواند ، سپس صد بار بگويد : " خدايا ! آن گونه كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم درود فرستادى ، بر محمّد درود فرست كه همانا تو ، ستوده و شكوهمندى و بر ما نيز همراه آنان [ درود فرست ] " ، مگر آن كه خداى متعال مىفرمايد : " اى فرشتگانم ! پاداش اين بنده من چيست ؟ مرا تسبيح گفت و يكتا خوانْد كرد ، تكبير گفت و بزرگ داشت ، مرا شناخت و مرا ستود و بر پيامبر من ، درود فرستاد . اى فرشتگان من ! گواه باشيد كه من ، او را بخشودم و شفاعت او را درباره خودش پذيرفتم و اگر اين بندهام از من بخواهد ، شفاعت او را درباره همه اهل عرفات نيز خواهم پذيرفت " .
8929 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : برخى از گناهان ، جز در عرفات ، بخشوده نمىشوند .
8930 . الجعفريات به نقل از امام كاظم عليه السلام : ايشان ( امام كاظم عليه السلام ) از پدرانش ، از امام على عليهم السلام نقل كرده است كه از پيامبر خدا پرسيده شد : چه كسى از اهل عرفات ، جرمش بزرگتر است ؟ فرمود : " آن كسى كه از عرفات برمىگردد و مىپندارد كه آمرزيده نشده است " .
[ پدرم ] امام صادق عليه السلام فرمود : " مقصود ايشان ، كسى است كه از رحمت خداوند ، مأيوس باشد " .
هامش
( 1 ) در متن حديث ، " تَبِعات " آمده است . تَبِعات ، كلّاً حقوق مردم است ؛ چه مالى و چه غير آن .