خدايا ! از فقر و وسوسههاى درون و از پراكندگىِ كار و عذاب قبر ، به تو پناه مىبرم .
خدايا ! بهترين نسيمها را از تو مىطلبم و از شرّ آنچه توفانها مىآورند ، به تو پناه مىبرم ، و از تو ، خيرِ شب و روز را مىخواهم .
خدايا ! در دل و گوش و چشمم ، و در گوشت و خون و استخوانها و رگهايم ، در جايگاه نشستن و ايستادنم ، و در ورود و خروجم ، نور و روشنايى قرار بده ، و در روزى كه تو را ديدار مىكنم ، فروغ مرا بزرگ بدار ، كه تو بر هر چيز ، توانايى " .
8925 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس شامگاه عرفه اين دعا را بخواند ، تا وقتى كه دعوت به گناه يا قطع رحِم نكرده ، دعايش مستجاب است : منزّه است خدايى كه عرش او در آسمان است ! منزّه است خدايى كه قدمگاهش در زمين است ! منزّه است آن كه راهش در درياست ! منزّه است خدايى كه حكم و قضاى او ، در گورهاست ! منزّه است آن كه رحمتش در بهشت است ! منزّه است آن كه فرمانروايىاش در دوزخ است ! منزّه است آن كه روحش در هواست ! منزّه است آن كه آسمان را برافراشت ! منزّه است آن كه زمين را گسترد ! منزّه است آن كه از او ، جز به سوى او ، راه نجاتى نيست ! " .
8926 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، در عرفاتْ وقوف كرد . همين كه خورشيد خواست غروب كند ، قبل از غروب ، چنين دعا كرد : " خدايا ! از فقر ، از پراكندگىِ كار و از شرّ آنچه در شب و روز پيش آيد ، به تو پناه مىبرم . ظلمم را به پناه عفو تو آوردهام و بيمم را به پناه امانِ تو . خوارىام را پناهنده بر عزّت تو ساختهام و چهره فانىام را در پناه ذات باقىِ تو قرار دادهام ، اى بهترين كسى كه از او مىخواهند ! اى بهترين كسى كه مىبخشد ! جامه رحمت و عافيتت را بر من بپوشان و شرّ همه آفريدههايت را از من بگردان " .
ب پاداش وقوف در عرفات
8927 . الترغيب و الترهيب به نقل از انَس بن مالك : پيامبر صلى اللّه عليه و آله در عرفات ، وقوف كرد . نزديك بود خورشيد غروب كند كه فرمود : " اى بلال ! مردم را خاموش كن تا به سخنم گوش دهند " .
بلال برخاست و گفت : به سخن پيامبر خدا ، گوش فرا دهيد .