آداب بيرون آمدن از ميهمانى خدا
مهمترينِ آدابِ بيرون آمدن از ميهمانسراى خداوند در ماه رمضان ، در اين جا آشكار مىشود كه روزهدار به خويش بنگرد و در واپسين لحظههاى اين ماه ، خود را ارزيابى كند كه تا چه اندازه به هدف اين ميهمانى ، نزديك شده است ؟ آيا احساس مىكند كه به يك دگرگونى معنوى دست يافته است ، يا در همان نقطهاى مانده كه در آغاز ماه رمضان بوده است ؟ سيّد بن طاووس رحمهاللّه ، در اين زمينه ، ضمن بيان اعمال روز آخر ماه رمضان ، مىگويد :
و از آن جمله است : ارزيابى پرونده اعمالت از اوّل ماه تا آخرين روز آن و پيش از سپرى گشتن آن . . . .
پس بنگرد كه هنگام ورود به ميهمانسراى خداوند عز و جل و حضور در پيشگاه او ، چگونه بوده است و معرفتهاى خويش را نسبت به خداوند متعال و پيامبرش و ويژگانِ درگاهش ، و نيز مهمترين كارهايى را كه از تكاليف دنيوى و بزرگداشتهاى اخروى اوست ، ارزيابى كند .
[ نيز بنگرد كه ] آيا شناخت و علاقه و اشتياق و روى آوردنش به اينها و نشاط و كشش او به سويشان افزوده شده است ، يا حال او در كوتاهى و تدبير ناشايست ، مثل آغاز ماه است ؟ و همچنين آيا نسبت به تدبير خداوند عز و جل ، در همه كارهايش حالت " رضا " داشته است ؟ يا گاهى راضى بوده و گاهى از انتخاب خداوند عز و جل در تدبير كارش ، ناخرسند بوده است ؟ و [ بنگرد كه ] توكّلش بر خداى متعال چگونه بوده است ؟ آيا نهايت آرامش و قرار به آستان مولاى خويش را داشته ، يا در تكيه كردن به خداى متعال ، گاهى نيازمند تكيه كردن به غير خدا بوده و وابستگىهاى دنيايىاش را داشته است ؟