خداوند مىفرمايد :
"
يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ * إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ
؛ « 1 » درباره قوم لوط با ما مجادله مىكند . همانا ابراهيم ، بردبار و نرمدل و بازگشتكننده [ به سوى خدا ] است " . خداوند ، بردبارى و شفاعت و مجادله وى را درباره قوم لوط ، كه كفر ( ناسپاسى ) آنان به آن جا رسيده بود كه كيفرشان زود فرا رسيد ، ستوده است .
آيا نديدهاى كه در ميان روايات مربوط به پيامبر صلى اللّه عليه و آله كه پيشواى اهل جلالت است ، چنين آمده كه هر گاه قوم كافر ، ايشان را آزار مىداد و آزار را به نهايت مىرساند ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله مىگفت : " خدايا ! قوم مرا ببخشاى . آنان ، ناداناند " ؟ آيا حديث عيسى عليه السلام را نديدهاى كه : " همچون خورشيد باش كه بر نيك و بد ، يكسان مىتابد " ؟ و سخن پيامبرمان را نديدهاى كه : " نيكى را ، هم براى اهلش ، و هم براى غير اهل آن ، انجام بده . اگر او اهل خير نيست ، تو اهل خير باش " ؟ اين آيه شريف ، مقام آنان را كه به بدكاران نيكى مىكنند ، برتر مىداند :
"
لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
؛ « 2 » خداوند ، شما را نهى نمىكند از اين كه به آنان كه بر سرِ دين با شما نجنگيدند و شما را از سرزمين خودتان بيرون نكردند ، نيكى كنيد و با عدالت ، رفتار كنيد . همانا خداوند ، دادگران را دوست مىدارد " .
و همين بس كه محمّد صلى اللّه عليه و آله ، به عنوان " رحمت براى جهانيان " برانگيخته شده است . « 3 »
هامش
( 1 ) هود : آيه 75 .
( 2 ) ممتحنه : آيه 8 .
( 3 ) الإقبال : ج 1 ص 384 .