و در روز سىام [ بگويد ] : " خداوندا ! در اين روز ، روزهام را همراه با پاداش و پذيرش قرار بده ، بِدان گونه كه تو آن را مىپسندى و پيامبر از آن خشنود مىشود ، در حالى كه شاخ و برگش با ريشهها محكم باشد ، به حقّ محمّد و خاندان پاكيزه و پاك او ! " تا خداوند ، او را به اندازه پيامبران و اوصيا ، گرامى بدارد . « 1 »
8 / 32 دعاى مُجير
كفعمى ، اين دعا را در البلد الأمين و المصباح روايت كرده و در حاشيه المصباح گفته است : " اين دعا كه " دعاى مجير " ناميده مىشود ، داراى شأن و الا و منزلت بزرگ است و نسخههاى بسيارى دارد كه كاملترينِ آنها ، همان است كه ما آوردهايم . اين دعا ، از پيامبر صلى اللّه عليه و آله روايت شده است . [ ماجراى اين دعا چنين است كه ] وقتى پيامبر صلى اللّه عليه و آله در مقام ابراهيم نماز مىخواند ، جبرئيل عليه السلام نازل شد [ و آن را آورد ] . خلاصه فضيلت آن ، اين كه : هر كس آن را در ايّام البيض ماه رمضان بخواند ، گناهانش آمرزيده مىشوند . . . و به سبب اين دعا ، خداوند ، بيمار را شفا مىدهد و بدهى را ادا مىكند . . . " .
8728 . البلد الأمين : " دعاى مجير ( پناهدهنده ) " ، از پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده [ كه چنين است ] :
به نام خداوند مهرگستر مهربان . منزّهى تو ، اى خداوند ! والايى تو ، اى بخشنده ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى مهربان ! والايى تو ، اى بزرگوار ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى فرمانروا ! والايى تو ، اى مالك ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى بىعيب ! والايى تو ، اى سلام ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى ايمنىبخش ! والايى تو ، اى حاكم بر همه چيز ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى شكستناپذير ! والايى تو ، اى چيره ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده ! منزّهى تو ، اى صاحب بزرگى ! والايى تو ، اى صاحب جبروت ! ما را از آتشْ پناه بده ، اى پناهدهنده !
هامش
( 1 ) سيّد بن طاووس ، اين دعاها را بدون اسناد به معصوم در الإقبال در جاهاى مختلف آورده است ، با اختلافهايى كه در برخى الفاظ و عبارات وجود دارد . به مهمترينِ اين موارد در پاورقىهاى متن عربى اشاره شده است .