و در روز بيست و پنجم [ بگويد ] : " خداوندا ! در اين روز ، مرا دوستدارِ دوستانت و دشمنِ دشمنانت و چنگزننده به سنّت آخرينِ پيامبرانت قرار بده ، اى بزرگ در دلهاى پيامبران ! " تا در بهشت براى او صد قصر بسازند كه بر هر قصرى ، خيمهاى سبز است .
و در روز بيست و ششم [ بگويد ] : " خداوندا ! تلاشم را در اين روز ، پاداشيافته و گناهم را در آن ، آمرزيده و عملم را در آن ، قبولشده و عيبم را در آن ، پوشيده قرار بده ، اى شنواترينِ شنوندگان ! " تا در قيامت به او خطاب شود : " نترس و اندوهگين مباش ، كه آمرزيده شدى " .
و در روز بيست و هفتم [ بگويد ] : " خداوندا ! در اين روز ، بهره مرا از مستحبّات ، سرشار بگردان و با آماده ساختن خواستهها در آن ، مرا گرامى بدار و وسيلهام را در آن از ميان وسايل ، فراهم ساز ، اى آن كه اصرار اصراركنندگان ، او را مشغول نمىسازد ! " كه [ با اين دعا ] گويا هر گرسنهاى را سير كرده است . . . .
و در روز بيست و هشتم [ بگويد ] : " خداوندا ! در اين روز ، مرا در پوشش رحمت و توفيق و نگهدارى قرار بده و دلم را از عيبهاى موجب تهمت ، پاك كن ، اى مهربان به بندگان مؤمنش ! " كه اگر بهرهاش از بهشت را با دنيا بسنجند ، چهل برابر آن خواهد بود .
و در روز بيست و نهم [ بگويد ] : " خداوندا ! در اين روز ، شب قدر را نصيبم كن و هر سختىاى را برايم آسان بگردان و پوزشهايم را بپذير و بار گناهانم را از دوشم بردار ، اى مهربان به بندگان مؤمنش ! " تا در بهشت براى او هزار شهر از طلا و نقره و زمرّد « 1 » و لؤلؤ بسازند .
هامش
( 1 ) زمرّد ، از سنگهاى قيمتى است . رنگ سبز روشن دارد و هر چه سبزتر باشد ، بهتر و نفيستر است و اصل اين واژه فارسى است ( ر . ك : المنجد ) .