تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
اى زنده پيش از هر زنده ! اى زنده پس از هر زنده ! اى زنده‌اى كه معبودى جز تو نيست ! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و گناهان مرا بيامرز و در كار من ، آسانى و گشايشى نزديك قرار بده و مرا بر آيين محمّد و خاندان محمّد ، و بر شيوه و سيره محمّد و خاندان محمّد ، و بر سنّت محمّد و خاندان محمّد كه بر او و آنان درود باد ، استوار بدار . عمل مرا در زمره [ اعمال ] بالا برده‌شده پذيرفته قرار بده و آن گونه كه به دوستانت و فرمان‌بُردارانت عطا كرده‌اى ، به من هم عطا كن . همانا من به تو ايمان دارم و بر تو توكّل كننده‌ام . به سوى تو باز مىگردم و سرانجامم ، به سوى توست . همه خير ( خوبى ) را براى من و خانواده و فرزندم فراهم آور و همه شر ( بدى ) را از من و فرزند و خانواده‌ام دور بگردان . تو مهرورز و صاحب نعمتى و پديد آورنده آسمان‌ها و زمينى . به هر كه بخواهى ، خير مىدهى و از هر كه بخواهى ، آن را باز مىدارى . پس با رحمتت بر من منّت بگذار ، اى مهربان‌ترينِ مهربانان ! " " .

ج افطار كردن با خرما يا كشمش يا شيرينى يا شير يا آب وِلَرم

8642 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : برترين چيزى كه روزه‌دار ، [ افطارش را ] با آن آغاز مىكند ، كشمش يا چيزى شيرين است . 8643 . امام صادق عليه السلام : اوّلين چيزى كه پيامبر خدا ، روزه‌اش را با آن افطار مىكرد ، در زمانِ رُطَب ، رطب بود و در زمانِ خرما ، خرما . « 1 » 8644 . تاريخ بغداد به نقل از جابر بن عبد اللّه : پيامبر خدا ، خوشش مىآمد كه روزه‌اش را تا وقتى رطب بود ، با رطب و اگر رطب نبود ، با خرما افطار كند و با همان به پايان برساند ؛ با سه ، يا پنج يا هفت دانه .
هامش
( 1 ) رُطَب ، خرماى رسيده است و تَمر ، خرماى خشك .