8640 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ بندهاى نيست كه روزه بگيرد و هنگام افطارش بگويد : " اى بزرگ ، اى بزرگ ! تو معبود منى . هيچ معبودى جز تو نيست . گناه بزرگ مرا بيامرز . همانا گناه بزرگ را جز بزرگ نمىآمرزد " ، مگر آن كه از گناهانش بيرون مىآيد ، همچون روزى كه مادرش او را زاده است .
8641 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا به امير مؤمنان فرمود : " اى ابو الحسن ! اين ، ماه رمضان است كه آمده است . دعاى خودت را پيش از افطارت قرار بده ؛ چرا كه جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت : " اى محمّد ! هر كس در ماه رمضان ، پيش از آن كه افطار كند ، اين دعا را بخواند ، خداوندْ دعايش را مستجاب مىكند ، روزه و نمازش را مىپذيرد ، ده دعاى او را اجابت مىكند ، گناهش را مىآمرزد ، اندوهش را مىزدايد ، رنجش را بر طرف مىكند ، حوايجش را بر مىآورد ، او را به خواستهاش مىرساند ، عملش را با اعمال پيامبران و صدّيقانْ بالا مىبرد و روز قيامت با چهرهاى درخشانتر از ماه شب چهاردهم مىآيد " .
گفتم : آن ، كدام دعاست ، اى جبرئيل ؟ گفت : " بگو : خداوندا ! اى پروردگار نور بزرگ ، و اى پروردگار تخت افراشته ، و اى پروردگار درياى سرشار ، و اى پروردگار شَفْع « 1 » بزرگ ، و اى نور ارجمند ، و اى پروردگار تورات و انجيل و زبور و قرآن بزرگ ! تو ، معبود آنانى كه در آسمانها و زميناند و در آنها ، معبودى جز تو نيست . تو جبّار آنانى هستى كه در آسمانها و زميناند و در آنها ، جبّارى جز تو نيست . تو پادشاه آنانى هستى كه در آسمانها و زميناند و در آنها ، جز تو پادشاهى نيست . تو را به نام بزرگت و فروغ چهره تابانت و به فرمانروايى ديرينت مىخوانم .
اى زنده ، اى برپاى ! اى زنده ، اى برپاى ! اى زنده ، اى برپاى ! تو را به آن نامت مىخوانم كه به سبب آن ، هر چيزْ تابان است ، و به آن نامت كه به سبب آن ، آسمانها و زمينْ فروزاناند ، و به آن نامت كه به سبب آن ، اوّلين و آخرين ، شايسته شده و مىشوند .
هامش
( 1 ) شَفْع ، در لغت ، به معناى جفت ( دوتايى ) و در اصطلاح ، نمازى دو ركعتى است كه به عنوان نافله شب خوانده مىشود .