تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
على عليه السلام و ديگران ، چيزى درخواست نمىكرد . مردى به امير مؤمنان گفت : به خدا سوگند كه فلانى از تو درخواست نكرد و به جاى پنج بار [ خرما ] ، يك بار هم كفايتش مىكرد . امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود : " خداوند ، امثال تو را در ميان مؤمنان ، بسيار مكناد ! من مىبخشم و تو بخل مىورزى ؟ ! انصاف داشته باش . اگر من به كسى كه به من اميد دارد ، جز پس از درخواست ، عطا نكنم و بعد از آن كه درخواست كرد ، به او عطا كنم ، بهاى آنچه را از او گرفته‌ام ، به او نداده‌ام ؛ « 1 » زيرا او را در معرض آن قرار داده‌ام كه صورتى را كه هنگام عبادت و نيازخواهى از خداوند براى پروردگار من و خودش بر خاك مىنهد ، به من ببخشد [ و به من رو بيندازد ] ، و هر كس با برادر مسلمانش چنين كند ، در حالى كه مىداند او سزاوارِ كمك و احسان اوست ، در دعايى كه برايش مىكند ، به خداوند ، راست نگفته است ؛ چرا كه با زبانش براى او بهشتْ آرزو مىكند ؛ امّا از ريزه‌اى از مال خود بر او بخل مىورزد ؛ چرا كه بنده ، گاه در دعايش مىگويد : " بار خدايا ! مردان و زنانِ مؤمن را بيامرز " و وقتى براى آمرزش آنان دعا مىكند ، در واقع ، بهشت را برايشان طلبيده است . بنابر اين ، كسى كه به گفتار ، چنين كند و با كردار ، آن را تحقّق نبخشد ، انصاف به خرج نداده است .

15 / 1 ترغيب به درخواست دعا از ديگران

8120 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : از مردم ، بسيار درخواستِ دعاى خير براى خود كنيد ؛ چرا كه انسان نمىداند از زبانِ چه كسى درخواستش مستجاب مىشود يا مورد رحمت قرار مىگيرد . 8121 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دعاى ضعيفانِ امّت مرا غنيمت بشماريد ؛ زيرا دعاى آنها در حقّ شما مستجاب مىشود ، امّا دعايشان در حقّ خودشان مستجاب نمىشود . 8122 . محاسبة النفس به نقل از طلحه : روزى مردى بيرون شد و جامه‌هايش را در آورد و
هامش
( 1 ) . در كتاب من لا يحضره الفقيه آمده است : " جز بهاى آنچه را از او گرفته‌ام ، به او نداده‌ام " .