نفرين مىكند ، يا انجام شدن كارى نامشروع ( مانند قطع رحم ) را از خدا مىخواهد ، يا درخواستى غيرمنطقى دارد مانند اين كه از خدا ، نابودىِ خود و يا نيستىِ آسمان و زمين را مىطلبد ، در واقع ، از حدود دعا تجاوز كرده است .
با اين حال ، بايد توجّه داشت كه تجاوز از حدّ دعا ، به معناى نفى بلندْ همّتى در دعا و داشتن خواستهاى بزرگ و معقول نيست . بلندْ همّتى در دعا ، نه تنها نكوهيده نيست ، بلكه ممدوح نيز هست .
بر اين اساس ، آنچه در دو روايت اخير از سعد و عبداللّه بن مغفّل در تبيين سخن پيامبر صلى اللّه عليه و آله درباره تفسير تجاوز در دعا آمده ، قابل قبول نيست .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٢٣