. . . وزِدهُم بَصيرَةً فى حَقّى و مَعرِفَةً بِفَضلى ، حَتّى يَسعَدوا بى و أسعَدَ بِهِم ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ . « 1 »
بر بينش آنان در حقّ من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا ، تا به وسيله من خوشبخت شوند و من نيز با آنان خوشبخت گردم . برآورده كن ، اى پروردگار جهانيان ! و نيز از امام صادق عليه السلام در دعاى وداع ماه رمضان آمده است :
. . . وَ اجعَلنى مِمَّن كَتَبتَهُ فى هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ ، المَبرورِ حَجُّهُمُ ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم ، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم ، آمينَ آمينَ آمينَ ، رَبَّ العالَمينَ . « 2 »
و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه ، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشتهاى ؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است . آمين ، آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان ! البته بايد توجّه داشت كه حكم حال نماز با ساير حالات ، متفاوت است ، چنان كه از نظر فقه اماميه ، گفتنِ " آمينْ " بعد از فاتحة الكتاب ، در نماز ، جايز نيست .
هامش
( 1 ) . الصحيفة السجّادية : دعاى 26 .
( 2 ) . تهذيب الأحكام : ج 3 ص 124 ح 268 ، الإقبال : ج 1 ص 432 ، بحار الأنوار : ج 98 ص 180 ح 2 .