توضيحى درباره گفتن " آمين " در پايان دعا
كلمه " آمين " ، چنان كه در حديثى از پيامبر صلى اللّه عليه و آله نيز نقل شده است ، به معناى " پروردگارا ! برآوردهساز " است و از اين رو ، گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران ، در روايات اسلامى توصيه شده است .
گفتنى است كه در سيره پيشوايان دينى ، مكرّر گزارش شده است كه آن بزرگواران ، پس از دعاى خود و يا ديگران ، آمين گفتهاند و گاه ، سه بار اين كلمه را تكرار كردهاند . از پيامبر خدا ، در دعاى تعقيب نماز ظهر ، نقل شده است كه فرمود :
اللّهُمَّ إنّى أسأَلُكَ موجِباتِ رَحمَتِكَ . . . اللّهُمَّ لا تَدَع لى ذَنبا إلّا غَفَرتَهُ . . . و لا حاجَةً هِيَ لَكَ رِضا و لِىَ فيها صَلاحٌ إلّا قَضَيتَها ، يا أرحَمَ الرّاحِمينَ ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ . « 1 »
خداوندا ! از تو ، وسايل جلب رحمتت را درخواست مىكنم . . . . خداوندا ! برايم هيچ گناهى مگذار ، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است ، مگذار ، مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى ، اى مهربانترينِ مهربانان ! برآورده كن ، اى پروردگار جهانيان ! همچنين در صحيفه سجّاديه در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان ، آمده است :
هامش
( 1 ) . فلاح السائل : ص 310 ح 210 ، بحار الأنوار : ج 86 ص 63 ح 2 .